"Opowieści z piasku i morza" Alwyn Hamilton

Dodatek do trylogii "Buntowniczka z pustyni" zawiera cztery nowele oraz wywiad z autorką. Wywiad jest taki sam jak wszystkie inne, które zamieszcza się w tłumaczonych powieściach. Kilka banalnych pytań, wspomnienia z dzieciństwa, gdybania i marzenia. Za to opowiadania są naprawdę ciekawe, ciekawsze niż w wielu innych dodatkach, które zdarzało mi się czytać. Szczególnie pierwsze z nich - o losach Ahmeda i Jina na morzu - było ciekawe, nie powielało treści znanych z trylogii, jednocześnie nie uczyniło z braci świętych, chodzących ideałów o nieskalanej reputacji.

Drugie z opowiadań to uszczegółowiona historia, którą czytelnicy trylogii już znają. To losy matki Jina, która w pałacu sułtańskim poznaje swoją najlepszą przyjaciółkę, a później patrzy na jej śmierć. Ta nowela była najbardziej emocjonalna, choć nie wniosła wiele nowego do świata okrutnych sułtanów i walki o władzę. Trzecia historia skupia się na ka legendzie, która przytaczana jest w trylogii tyle razy, że imiona głównych bohaterów w końcu zaczną mi się śnić po nocach. Hawa i Attallah, ich wielka miłość, która pokonała Koszmary oraz miasto, które samo siebie uczyniło więzieniem. Ostatnia nowela to także historia uczucia - tym razem pomiędzy rodzicami Amani. Tej opowieści nie spodziewałam się wcale, ani przez moment nie sądziłam, że poznam motywacje Zahii, a tu taka dobra opowieść! Chętnie przeczytałabym całą powieść o matce Amani.

Polecam zarówno fanom trylogii jak i tym, którzy dopiero zastanawiają się nad rozpoczęciem przygody z okrutnymi dżinami i pięknymi sułtankami. To dobra książka "na próbę", aby przekonać się czy styl Hamilton odpowiada naszym gustom. Tę książkę czyta się błyskawicznie, śliczne ilustracje dodają uroku, szkoda, że cała trylogia nie była ilustrowana. Dobrze napisana, niebanalna i schludnie wydana gratka dla wielbicieli krwiożerczej pustyni.