"Moja mroczna Vanesso" Kate Elizabeth Russell

"Moja mroczna Vanesso" 

Cóż za rozczarowanie! Ktokolwiek uważa, że "Moja mroczna Vanesso" to współczesna "Lolita" jeszcze nie czytał tej pierwszej (albo i obu!).  Najgorszą decyzją jaką podjęła autorka jest narracja pierwszoosobowa z punktu widzenia tytułowej Vanessy, a nie jej dorosłego kochanka. Z tego powodu, powieść przypomina bardziej romansidło dla nastolatek. Główna bohaterka rozckliwia się nad znajomościami ze szkoły, byłą najlepszą przyjaciółką, przejmuje się strojem, ocenami, makijażem, kolegami...

Drugą wadą tej powieści jest zbytnie rozciągnięcie fabuły w czasie. Zamiast skupić się na czasie, gdy tytułowa Vanessa jest nastolatką autorka dodaje rozdziały, w których bohaterka jest już po trzydziestce.  Wydaje mi się, że te elementy znalazły się w powieści tylko po to, aby zwiększyć jej objętość. Niemniej, jestem przekonana, że większe skupienie się na romantycznej relacji pomiędzy Vanessą i profesorem literatury amerykańskiej. Oddałabym rękę za rozdziały pisane z męskiej perspektywy.

Powieść czyta się szybko, głównie za sprawą dużej liczby dialogów. Fragmenty opisowe nie są, niestety, tak interesujące. Szczególnie te, które skupiają się na rozterkach nastolatki niedogadującej się z mamą oraz trzydziestolatki wplątanej w dziwną relację z partnerem. Wynurzenia Vanessy są raczej mało emocjonujące, dość płytkie. Psychologia postaci jest niepogłębiona, co wydaje się karygodnym błędem w książce, która opowiada o parafilskiej relacji oraz - niejako - o literaturze amerykańskiej, którą nauczyciel karmi młodą dziewczynę.

Raczej nie polecam. Nie jest to literatura piękna godna Nabokova, nie jest to romans, nie jest to literatura młodzieżowa o związku nastolatki z trzydziestoparoletnim mężczyzną. Mam nadzieję, że wkrótce zapomnę o tym tytule, które najlepszym elementem pozostaje okładka oraz tytuł. Chciałabym, aby ta opowieść była tak mroczna jak obiecuje tytuł.