"Nieśmiała" Sarah Morant

"Nieśmiała" Sarah Morant

Patrząc na opis z okładki oraz tytuł, byłam przekonana, że sięgam po powieść skupioną wokół chorobliwej nieśmiałości, fobii społecznej, traumie... Już po kilkudziesięciu stronach wiedziałam, że to klasyczne love story, bazujące na stereotypach i schematach znanych z wielu filmów romantycznych. Eleonora, Jason i Tyler tworzą typowy trójkąt miłosny. Jednocześnie autorka nie pozostawia złudzeń, od samego początku czytelnik wie, którego z nastoletnich dżentelmenów wybierze tytułowa bohaterka...

Nie byłabym aż tak rozczarowana i rozżalona gdyby schematy, którymi posługuje się Morant w swojej debiutanckiej powieści zostały przełamane. Niestety, Jason od początku do końca jest klasycznym bad boyem w skórzanej kurtce, który zmienia się pod wpływem nowo poznanej dziewczyny. Z kolei Eleonora, tak jak każda szara myszka w literaturze młodzieżowej, skrywa w sobie talent, inteligencje i nieprzeciętną urodę. Akcja dzieje się w amerykańskim liceum, co skutkuje wieloma uproszczeniami oraz stereotypowymi sytuacjami, dotyczącymi prawie każdego bohatera tej powieści. Autorka chyba nie zdawała sobie sprawy jak wieloma kliszami się posługuje, opisując szkolne celebrytki albo sportowców. Banalnie i szablonowo postępują także krewni głównej bohaterki, przez co cała powieść przypomina filmową komedię romantyczną. Brakuje tylko śmiechu z puszki w tle.

Trzeba jednak oddać autorce, że posługuje się bardzo lekkim piórem. Choć nie polubiłam żadnego z bohaterów, a cała fabuła wydawała mi się głupkowata i bardzo podobna do dziesiątek filmów romantycznych, to czytało mi się dość szybko. Dopiero ostatnie pięćdziesiąt stron okazało się zbyt słodkie i wywołało silnym ból zębów... A ostatnia strona... Cóż, zabrakło tylko różowej polewy i cukrowej posypki na wierzchu. 

Polecam romantyczkom lub tym, którzy chcą odetchnąć latem pryz bardzo prostej miłosnej historii. Nie jest to jednak odpowiednia propozycja dla osób, które zaintrygował tytuł lub które oczekują opowieści o traumie, chorobie, stracie. Tytułowa nieśmiałość nie jest nawet opisana z punktu widzenia bohaterki, więcej o nieśmiałości czytelnicy dowiadują się z rozdziałów, w których narratorami są Jason i Tyler.