"Dreszcz" Jakub Ćwiek

Główny bohater to Ryszard Zwierzchowski zwany Zwierzem. Podstarzały rockman mieszkający na katowickim osiedlu Tysiąclecia. Znienawidzony przez sąsiadów i córkę żyje z dnia na dzień. Aż pewnego prawie pięknego dnia zostaje ofiarą pioruna. Od tego dnia już nic nie jest takie jak kiedyś.

"Dreszcz" Jakub Ćwiek

Książka dla dużych i niegrzecznych dzieci. Niemoralna, nieetyczna i kontrowersyjna. Ale dobra. Nawet bardzo. Zabawna i wciągająca. Inna, nie spotyka i wyróżniająca się na tle pozostałych rodzimych książek fantastycznych. Ba! Wyróżniająca się na tle wszystkich innych znanych mi książek fantastycznych, także zagranicznych autorów. Książka o skandalicznie krótkim, jednosylabowym i intrygującym tytule. „Dreszcz” Jakuba Ćwieka.

Nazwisko autora zobowiązuje. Każda strona, aż wibruje rock n’ rollem i metalowym brzmieniem starych kapel. W rozdziały wpleciono kilkanaście tekstów różnych popularnych rockowych piosenek z poprzedniego wieku. Przyznaję, dla wielbicielki dojrzałego rock n’ rolla i młodszego punka była to olbrzymia zaleta. Za każdym razem, gdy w tekście głównym pojawiały się słowa znanych mi piosenek mimowolnie nuciłam je pod nosem, a moja sympatia do tytułowego bohatera rosła z każdym wersem. I choć nie pochwalam jego zamiłowania do alkoholowych libacji, przygodnych znajomości i szukania inspiracji w narkotykach to z pewnością podzielam jego miłość do rockowych ballad.

Idealnym czytelnikiem „Dreszcza” jest nie tylko fan rockowej muzyki, ale też osoba zaznajomiona z komiksami i filmami o superbohaterach i superzłoczyńcach. Przyznaję, moja wiedza na ten temat jest poniżej przeciętnej i czasem brakowało mi danych aby zrozumieć aluzje i żarciki. Jednak główny bohater też nie wykazuje się wiedzą w tej dziedzinie. Natomiast posiada znaczącą wiedzą odnośnie słów wulgarnych. Takich epitetów jeszcze nie znałam. I z tego powodu to nie jest książka, dla osób poniżej szesnastego roku życia. I tyle właśnie ma lat najmłodszy z bohaterów – Anglik, Benjamin. Wpatrzony w Zwierza jak w obrazek Najświętszej Panienki, dobrze sytuowanych i niezbyt świadomy roli, jaką odgrywa w całej fabule.  

Książka długa nie jest, zawiera kilka rozdziałów, a każdy opisuje jedną z przygód Zwierza po spotkaniu trzeciego stopnia z piorunem i zyskaniu supermocy godnych Ironmana, Batmana, czy Spidermana. Akcja jest wartka, czyta się łatwo, sympatycznie i przyjemnie. Nawet nagromadzenie wulgaryzmów zbyt nie razi i nie odrzuca.Całość uprzyjemniają ilustracje obrazujące wygląd głównych bohaterów. Najbardziej spodobał mi się wątek z trojgiem krakowskich mimów w rolach głównych. Pozostałe epizody nie były równie zabawne i... WYBUCHOWE.

Mam wielką ochotę na kontynuację. I choć pierwszy tom wpadł w moje ręce prawie przypadkiem to drugi trafi do czołówki listy zakupów. Jestem ciekawa jak potoczą się losy Zwierza, Benjamina i Alojza. Właściwie żaden z epizodów nie został definitywnie zakończony. Wszystkie elementy układanki zdają się do siebie nie pasować. Kości zostały rzucone. A rock n’ roll wciąż gra!